عبادت به جز خدمت خلق نیست، درست است یا خیر؟
از این که با ما در ارتباط هستید از شما متشکریم. امیدواریم پاسخ گوی شایسته ای برای شما باشیم.

«هدف»
هدف از خلقت جن و انس عبادت و بندگی است:« وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلاَّ لِیَعْبُدُون؛من جنّ و انس را نیافریدم جز براى اینکه عبادتم کنند (و از این راه تکامل یابند و به من نزدیک شوند)»(ذاریات/56).
از آن جا که دین مبین اسلام جامع است، عبادات او نیز از جامعیت بر خوردار است و دنیا و آخرت را مورد اهتمام قرار داده، به فرد و اجتماع توجه دارد، آرامش و شادی را در دل پدید می آورد.
به طور نمونه همین نماز می تواند به صورت فردی یا جمعی انجام شود،که توصیه شده و شایسته تر است، به جماعت اقامه شود.

«خدمت»
بارزترین جنبه ی اجتماعی عبادت، خدمت به مردم و برآوردن نیازهای آنان است. البته این خدمت فقط در رفع مشکلات مادی خلاصه نمی شود. این توجه به خلق و رفع هم و غم آنها بقدری انسان ساز و نشان از انسانیت دارد که خداوند پیامبرش را به آن می ستاید:« به یقین، رسولى از خود شما بسویتان آمد که رنجهاى شما بر او سخت است و اصرار بر هدایت شما دارد و نسبت به مؤمنان، رئوف و مهربان است»(توبه/128).
روایات بسیاری به اهمیت و جایگاه رفیع خدمت به خلق بیان شده است:
پیامبر اکرم – صل الله علیه و آله وسلم- فرمودند: «کسی که هر روز به امور مسلمانان همّت نگمارد، مسلمان نیست.»( اصول الکافی/ج 3/ ص 238)
از حضرتش درباره محبوب ترینِ بندگان نزد خداوند، سؤال شد، فرمودند:«محبوب ترین بندگان نزد خداوند، آن کسی است که سودش بیشتر به مردم برسد».( همان/ ص 239).

  ادامه مطلب...