چگونه برای کسب علم در خود انگیزه ایجاد کنیم چرا برخی افراد پس از ورود به دانشگاه برای کسب علم جدی تر از قبل عمل نمی کنند و حتی از ادامه انگیزه ی کسب علم دلسرد می شوند در حالیکه میدانند جامعه تا چه حد به رشد علمی و ایمانی نیاز دارد ولی این دو را کاملا مرتبط با هم نمی بینند ورشد ایمانی را به تنهایی کافی میدانند؟
طرح سوال شما با این نهاد نشان از انگیزه های پاک شما است. ما امیدواریم پاسخ گوی مناسبی برای این حس اعتماد شما باشیم.
علم و جایگاه آن بر همگان آشکار است. در قرآن نیز آیات متعددی بیان کنندی این حقیقت می باشد«قُلْ هَلْ یَسْتَوِی الَّذینَ یَعْلَمُونَ وَ الَّذینَ لا یَعْلَمُون؛ بگو: «آیا کسانى که مى‏دانند با کسانى که نمى‏دانند یکسانند؟»(زمر/9).
در اهمیت علم همین بس که اولین معلم خود خداوند است. آنجا که به حضرت آدم آموخت آن چه را آموختنی بود«وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ کُلَّها؛ سپس علم اسماء [علم اسرار آفرینش و نامگذارى موجودات‏] را همگى به آدم آموخت»(بقره/31).
آدم خاکى ز حق آموخت علم---تا به هفتم آسمان افروخت علم‏
نام و ناموس ملک را در شکست---کورى آن کس که در حق درشک است‏
بقدری علم مهم است که پیامبر اسلام فرمودند«اطلبوا العلم من المهد إلى اللّحد؛ از گهواره تا گور دانش بجوئید»( نهج الفصاحه /ص 218).

ادامه مطلب...

با اینکه از نظر فکری و مطالعاتی خیلی قوی شدم و نسبت به اعتقاداتم راسختر شدم ولی فکر می کنم از نظر اخلاقی و عملی درجا میزنم، شاید هم عقب رفتم، چیکار کنم؟ توی نماز حضور قلب ندارم. کمکم کنید؟
به شما تبریک می گوئیم که به دنبال یافتن خود و جایگاهتان در نظام هستی هستید. امیدوارم پاسخ گوی خوبی برای شما باشیم.

«رابطه ی علم و عمل»
آدم خاکى ز حق آموخت علم--- تا به هفتم آسمان افروخت علم‏
نام و ناموس ملک را در شکست---کورى آن کس که در حق درشک است.
‏علم و دانش راه را برای عمل فراهم می کنند و عمل زایده ی علم و دانش است. سوالی که ایجاد می شود این است که آیا لزوماً کسی که علم به موضوعی دارد، به آن نیز پایبند می باشد، یا نه؟ این مطلب جای بررسی دارد. از این رو به این مطلب اشاره می کنیم.

ادامه مطلب...

چرا خدا را عالم می گویند ولی عارف نمی خوانند؟

در پاسخ به مطالب ذیل توجه کنید :
1- راغب اصفهانی درکتاب مفردات در مورد تفاوت میان علم و معرفت چنین می گوید :
المعرفة والعرفان إدراک الشیء بتفکر وتدبر لأثره، وهو أخص من العلم، ویضاده الإنکار، ویقال: فلان یعرف الله ولا یقال: یعلم الله متعدیا إلى مفعول واحد، لما کان معرفة البشر لله هی بتدبر آثاره دون إدراک ذاته، ویقال: الله یعلم کذا، ولا یقال: یعرف کذا، لما کانت المعرفة تستعمل فی العلم القاصر المتوصل به بتفکر.
یعنی معرفت و عرفان درک و شناختن شى‏ء است با تفکّر و تدبر در اثر آن و آن از علم اخص است ...گویند «فلان یعرف اللّه» نگویند «یعلم اللّه» ... که معرفت بشر به خدا با تفکّر در آثار اوست نه با ادراک ذاتش و گویند: «اللّه یعلم کذا» نگویند:«یعرف کذا» زیرا که معرفت از علم قاصر است و در حاصل از تفکّر استعمال می شود. ادامه مطلب...

منظور از تحصیل علم که این قدر بهش تأکید شده چیه؟ آیا همون کسب مدارک دانشگاهیه؟ میشه برام توضیح بدین. ادامه مطلب...