سلام چند وقتیه که ترس از مرگ همه وجودمو گرفته با فکر مرگ دلشوره میگیرم و نمیتونم هیچ کاری انجام بدم نه درس بخونم نه کارای دیگمو انجام بدم لطفا راهنماییم کنید؟

اگر شناخت وجهان بینی خود را نسبت به مسأله ی مرگ اصلاح کنید در این صورت هیچ هراسی از مرگ نخواهید داشت، زیرا با مرگ حیات جاوید و جدید وبی دغدغة انسان شروع می شود، برای اینکه شناخت تان در این باره بیشتر شود می توانید به کتابهایی که ویژگی های بهشت را برشمرده اند مراجعه نمایید، تا از جایگاه و موقعیت مومنان که انشاء الله خودتان نیز از آنان هستید، واقف شوید تا ببینید که مرگ چه چیز گرانبها، مطلوب و لذت بخشی را برای مومن به ارمغان می آورد. و مومن با مرگ به چه زندگی خوش و راحتی می رسد که قابل مقایسه با زندگی این دنیا نیست.
حضرت امیر در روایتی که از ایشان نقل شده می فرمایند که؛ دنیا بهشت کافر است و زندان مومن، زیرا مومن می داند که با مرگ خود به چه مرحله ای صعود خواهد کرد و بهشت کافر است چون کافر، با مرگ به چنان عذاب دچار خواهد شد که آرزو کند که ای کاش هیچ وقت از مادر متولد نمی شد و یا ای کاش مشتی خاک می بود. پس کسی که باید از مرگ بترسد کافر است نه مومنینی امثال شما. ادامه مطلب...

به گفته ابو حامد غزالی «کسانی که مرگ را نابودی میپندارند» پندار چه کسانی است؟

یکی از واقعیت ها ی اساسی و غیر قابل انکار برای هر متفکری مرگ است، مرگ همراه با تولد انسان متولد می گردد و این دوقلوی بهم پیوسته یعنی زندگی و مرگ همواره در طی زندگی خاکی با انسان همراه است، لیکن انسان بعلت ملموس بودن زندگی آن را احساس می کند ولی بعلت عدم شناخت مرگ آن را به فراموشی می سپارد و بعضا تا دوران معینی از زندگی خود آن را باور ندارد. در طول اعصار و قرون متمادی این پدیده اساسی توجه بشر را به خود جلب کرده و بطوریکه انسان به موضع گیریهای متفاوتی در برابر آن پرداخته است. به طور کلی می توان دو دیدگاه متفاوت در باره مرگ تشخیص داد:

الف- دیدگاه کسانی که مرگ را پایان زندگی می دانند و پس از زندگی در این جهان خاکی، زندگی دیگری را برای انسان قائل نیستند و یا بعلت غوطه ور شدن در هوسها و شهوات حد ارزشهای انسانی را زیر پا گذاشته اند (انسان دارای دو بعد حیوانی و انسانی می باشد که بعد حیوانی آن پس از رنسانس بشدت مورد توجه قرار گرفت ولی بعد انسانی او که شامل صفات و ملکات اوست به باد فراموشی سپرده شد و اصولا فلاکت و بدبختی امروز ناشی از همین طرز فکر اوست.) و دنیا را معبود و معشوق خود قرار داده اند. اینان مرگ را ناگوار و و وحشت ناک می دانند و همواره از آن فراری و نسبت بدان هراسناک اند. در نظر آنان مرگ عفریتی است که انسان ها را یکی پس از دیگری با بی رحمی می بلعد. برای اینان مرگ دارای چهره ای زشت و هراسناک است و مرگ را پایان همه چیز می دانند این دسته افراد و رجال و فلاسفه مربوط با این طرز فکر را مادیون می نامند که از دیرباز در جهان وجود داشته اند و امروزه نیز در عرصه موجود هستند، نمونه پیروان این طرز فکر، تفکرات و روش مادیون امروز جهان است.

ادامه مطلب...

فلسفه مرگ اندیش کردن مردم از نگاه نهج البلاغه را می خواستم؟
مرگ و زندگی مهمترین مسأله آدمی در طول تاریخ است.آدمی فطرتاً طالب حیات است و متقابلاً از مرگ فراری است، لذا جدی ترین مسأله در زندگی را مرگ تشکیل می دهد که دغدغه انسان را به خود اختصاص داده و هر قوم، بنا بر اقتضاءات فکری ،دینی و باورهای خویش دیدگاه خاصی را در این خصوص ارائه کرده است .نوع نگاه آدمی به مرگ تأثیر بسیار قابل توجهی در نحوه زندگی آدمی دارد.
همچنین آنچه انبیاء و ائمه (علیهم السلام) همواره به آن دعوت کرده اند، ایمان به معاد و جاودانگی است؛ تا جایی که ایمان به معاد، در کنار ایمان به یگانگی خدا ، در شمار اصول دین قرار گرفته است. پیروان مکتب اسلام، با تأسی از بزرگان مکتب، اعتقاد به معاد را شالوده دین خود دانسته و آن را پاسخ مثبت به نیاز فطری بشر می دانند. اما روشن است کسی که در عالم ملک است نمی تواند حقایق عالم ملکوت را بفهمد وآگاهی کامل زمانی حاصل می شود که این امر مورد تجربه انسان واقع شود.

ادامه مطلب...

چه زمان باید به یاد مرگ بود؟ آیا خوب است قبل از غذا خوردن باشد، سطحی باشد؟ اصلا چطور باید به یاد مرگ افتاد؟ مگر حدیث نداریم که مرگ مثل رفتن از یک خانه به خانه ی دیگر است؟ این که سختی ندارد؟

در سوال شما دو نکته اساسی به چشم می خورد که پایه سوال ،بر آن نهاده شده است.
اول آنکه از یاد مرگ قبل از غذا خوردن سوال کرده اید ،که این نشان میدهد شما دوست عزیز،یاد مرگ را نوعی مبارزه با لذات دنیا می دانید.
دوم آنکه یاد مرگ را همراه با سختی و مشقت پیش فرض دانسته وآنرا مخالف با تعبیرات ائمه معصومین ازمرگ تلقی کرده اید.
با توجه به این دو نکته، پاسخ به سوال شما را در چند بخش پی میگیریم: ادامه مطلب...

چگونه می توان به معنای حقیقی «بمیرید قبل از اینکه میرانده شوید» برسیم؟ ادامه مطلب...