یکی از احکام اسلامی بسیار مهم امربه معروف و نهی از منکر میباشد. ولی من هر چه بیشتر در مورد آن مطالعه میکنم بیشتر سردرگم میشوم چون جزییات بسیار زیادی دارد.فلذا الان که که دانشجو هستم نمیدانم وظیفه ام در این مورد چیست؟
از اینکه علاقه مند به پیاده شدن احکام اسلام بوده و چنین دغدغه ای دارید خداوند متعال را شاکریم و امیدواریم که در این مسیر موفق باشید
اما در خصوص آنچه که نوشته اید باید عرض نمائیم که به نظر می رسد در خصوص مساله امر به معروف و نهی از منکر مشکل ما و شما ندانستن احکام امر به معروف و یا پیچیدگی احکام آن نمی باشد بلکه مشکل اساسی را باید در جای دیگر جستجو نمود که در اینجا به برخی از آنها اشاره می نمائیم.
اول : بی توجهی عموم جامعه به وظیفه امر به معروف و نهی از منکر
اگر همه مردم جامعه نسبت به این وظیفه شرعی عمل نمایند قریب به اتفاق مواردی که نیاز به امر به معروف یا نهی از منکر دارد با همان تذکر زبانی برطرف می شود ولی مشکل اینجا است که مردم نسبت به این فریضه دینی احساس وظیفه نمی نمایند .
مثال : امروزه اگر مردم ببینند خانمی بر ترک موتور سوار شده و احتمالا چادر و یا مانتوی وی در بین پره های چرخ گیر می کند هر کسی به نحوی این مساله را تذکر می دهد تا بالاخره این مساله را اصلاح کند حال اگر همین روحیه در گناهان رایج جامعه نیز توسط مردم پی گرفته می شد و هر کس که با منکری مواجه می شد با همان زبان ساده و بدون مشکل آفرینی تذکر می داد با طیب خاطر می توان اذعان نمود که بالاخره فرد خطا کار مجبور می شد خودش را اصلاح کند .

ادامه مطلب...

وظیفه ما در برخورد با گناهانی که در اطراف ما اتفاق می افتد و بر خلاف قانون است، چیست؟ از قبیل
1-سیگار کشیدن 2-بد حجابی 3-ناسزاگویی در بین حرفها 4-گوش دادن به آهنگ حرام 5-بی نمازی و ... .
در پاسخ به مطالب ذیل توجه کنید :
1- وظیفه شما در برخورد با این امور امر به معروف و نهی از مکر است با رعایت شرایط خاص آن می باشد .
2- وظیفه شما در صورتی که شرایط امر به معروف و نهی از منکر جمع باشد همان امر و نهی زبانی است ان هم با رعایت ادب و اخلاق اسلامی اما اگر احتمال تاثیر نمی دهید بلکه احتمال در گیری و ضرر مالی یا جانی قابل ملاحظه بدهید واجب نیست و مرحله بالا تر وظیفه ستاد امر به معروف و مامورین انها می باشد و باید هر موردی که لازم بود به انها اطلاع دهید ( استفتاات مقام معظم رهبری س 1055 و 1056 )
3- امر به معروف و نهی از منکر یکی از مهمترین دستورات و فرامین اسلام است که در واقع بیانگر تعهد و مسئولیت اجتماعی هر فرد مسلمان نسبت به سرنوشت جامعه اسلامی و افراد آن و ضامن اصلاح جامعه اسلامی و احیای ارزش های دینی و جلوگیری از انحراف ها و اشاعه ضدارزش ها در جامعه اسلامی است. امام باقر- علیه السلام- در مورد اهمیت امر به معروف و نهی از منکر فرمودند: «ان الأمر بالمعروف و النهی عن المنکر سبیل الانبیاء و منهاج الصلحاء فریضه عظیمه بها تقام الفرایض ... ؛ امر به معروف و نهی از منکر راه انبیاء و روش صالحان و واجب بزرگی است که بواسطه آن واجبات دیگر اقامه می گردد». 1
شهید مطهری در این باره می فرماید:«امر به معروف یگانه اصلی است که ضامن بقای اسلام است، اگر این اصل نباشد اسلامی نیست». 2 

ادامه مطلب...

آیا گناهی که خودمان می کنیم (می توانیم) در همان نهی از منکر کنیم؟

پرسشگر عزیز؛ در هیچ حالتی وظیفه نهی از منکر از مؤمن ساقط نمیشود؛ اما زمانی میتواند تأثیر گذار باشد که خود اهل آن معصیت نباشد. امام علی (علیه السلام) می فرمایند: «وانهو عن المنکر و تناهو عنه فانما امرتم بالنهی بعد التناهی؛ مردم را از منکرات باز دارید و خود هم مرتکب نشوید، زیرا شما موظفید ابتدا خود محرمات را ترک وسپس مردم را باز دارید.»1
لذا نهی از منکر از وظایف مهم مؤمن است ولی ابتدا باید از خویش شروع نماید و خود را اصلاح کند؛ اما اگر در اصلاح خود سهل انگاری کرد، باز هم وظیفه دارد دیگران را از منکر نهی کند. علامه جوادی آملی (حفظه الله تعالی) می فرمایند:« حتی اگر خود به آن عمل نکند وظیفه گفتن از او ساقط نمی شود.»2 بنابراین حتی اگر خودش عامل نیست می تواند, بلکه وظیفه شرعی نهی از منکر است.ادامه مطلب...